واقعیت افزوده 

واقعیت افزوده 

واقعیت افزوده (به انگلیس( Augmented Reality)   و یا به اختصار AR  :  یک نمای فیزیکی زنده، مستقیم یا غیرمستقیم (و معمولاً در تعامل با کاربر) است، که عناصری را پیرامون دنیای واقعی افراد اضافه می‌کند. این عناصر بر اساس تولیدات کامپیوتری که از طریق دریافت و پردازش اطلاعات کاربر توسط سنسورهای ورودی مانند صدا، ویدئو، تصاویر گرافیکی یا داده‌های GPS می‌باشد ایجاد می‌شود. واقعیت رایانه‌ای مفهوم کلی واقعیت افزوده‌است

مبدع واقعیت افزوده

ایده اولیه AR برای نخستین بار در سال ۱۹۹۰ توسط توماس کادل ، یکی از ار کارمندان شرکت هواپیما سازی بوئینگ مطرح شد

نحوه عملکرد AR

در هر یک از دو مرحله فرآیند کارکردهایAR، دو بحث اساسی باید تحقق یابد. دو مرحله مورد اشاره عبارتند از: ۱٫ کارکرد نیازمند آن است وضعیت کنونی جهان واقع و شرایط کنونی جهان مجازی را تعیین کند. ۲٫ کارکرد نیاز دارد جهان مجازی را در ارتباط با جهان واقع به گونه ای ثبت کند که به باور شرکت کنندگان عناصر جهان مجازی بخشی از جهان مادی اطراف آنها به نظر آید

سخت افزار AR

سیستم های واقعیت افزوده در حال حاضر به سخت افزار و نرم افزار برای تحقق یک تجربه کامل و متقاعد کننده از واقعیت مجازی نیاز دارند. نرم افزار به سیستم می گوید چه کند، و سخت افزار ابزار این کار است.

نرم افزار AR

نرم افزار مورد نیاز برای ایجاد و به کار گیری یک کارکرد AR را به طور تقریبی می توان به چهار دسته عمده تقسیم کرد:

-نرم افزاری که به صورت مستقیم درگیر کاردکرد AR است

-نرم افزار مورد استفاده برای ایجاد کارکردAR

-نرم افزار مورد استفاده برای ایجاد محتوا بری کارکرد AR

-سایر نرم افزارهای مرتبط باAR

محتوای واقعیت افزوده

محتوای AR دارای جنبه های زیبایی شناختی، ارتباطی و فنی است و تمام این جنبه ها باید با هدف ارائه یک کارکرد واقعیت افزوده جذاب و گیرا مورد بررسی قرار گیرد

واقعیت افزوده در موبایل

گرایش بسیار قدرتمندی نسبت به کارکردهای واقعیت افزوده از طریق موبایل وجود دارد، وسیله ای که می تواند هر موقع و در هر جایی به کار گرفته شود، یک تکنولوژی سیار و قابل حرکت که هر فردی در هر زمان و هر جایی که هست، می تواند آن را با خود حمل کند. بازی پوگ مونگو، اسکای ویو و فلایت ۲۴

کارکردهای AR

کارکردهای این رسانه، در عین شخصی ماندن برای استفاده افراد متعددی جذابیت می یابند. در برخی وارد، کارکردها بر حسب علائق یک فرد شکل می گیرند. در آینده ای نه چندان دور، بیشتر تجارب حسی ما، شامل لامسه، چشایی و بویایی جنبه افزوده خواهند یافت.

کاربرد AR در رسانه نگاری

یک راه برای افزایش غنا و کارآمدی رسانه های چاپی، بهره گیری از تکنولوژی های واقعیت افزوده (AR) است . افزودن تکنولوژی های واقعیت افزوده به رسانه های چاپی احتمالا موجب افزایش مشغولیت مخاطب با این گونه از ارتباطات می شود. این مشغولیت بر روند یادگیری تاثیر می گذارد و بدین ترتیب، ارتباطی که  مشغولیت مخاطب را افزایش می دهد،

تفاوت واقعیت مجازی و واقعیت افزوده

واقعیت مجازی که اصطلاحا با عنوان VR شناخته شده است محیطی را برای کاربر شبیه‌سازی می‌کند که در دنیای واقعیت وجود ندارد ، ولی کاملا حس واقعی را به او القا می‌کند.

اما واقعیت افزوده به کاربر این امکان را می‌دهد تا در دنیای واقعی دنیای مجازی را تجربه کند

واقعیت افزوده آیفور

گروه آیفور با جمعی از متخصصین برنامه نویسی و کارافرینی کشور برای پیشرفت واقعیت افزوده در کشور اپلیکیشینی را به نام آیفور راه اندازی کرده است و سعی بر هوشمند سازی در بخش های تبلیغات,آموزش,رستوران,صنعت ,برندینگ,مارکتینگ,بازی و…. دارد.

گروه آیفور برای توسعه و گسترش AR در کشور تصمیم گرفته است که طراحی اپلیکیشن AR  را برای متقاضیان طراحی اپلیکیشن فراهم کند و با تیم متخصص خود تمام اپلیکیشن ها و سایت های متقاضی را مجهز به AR کند.

 

استفاده از AR در آموزش سطوح پایین تحصیلی

یکی از مهم‌ترین و رایج‌ترین استفاده‌هایی که از این تکنولوژی می‌شود در کتاب‌های واقعیت افزوده است. اصطلاحاً به این گونه کتاب‌ها، جادویی گفته می‌شود. این کتاب‌ها شباهت زیادی به کتاب‌های معمولی دارند با این تفاوت که کاربر با استفاده از عینک‌های مخصوص واقعیت افزوده هنگام مشاهده صفحات کتاب، اشکال سه بعدی دیجیتالی که بیرون از کتاب ایجاد شده‌اند را نیز می‌بیند. (Andújar, 2011)

این کتاب‌ها در واقع مدل دیجیتالی کتاب‌های برجسته مرسوم هستند که به کاربر امکان مشاهده اشکال سه بعدی را در هر زاویه و جهتی می‌دهند، همچنین از این کتاب‌ها می‌توان به صورت اشتراکی استفاده نمود به این صورت که دو کاربر دید یکسان و یا متفاوتی را از یک صفحه کتاب داشته باشند و از این جهت بسیار کارآمد و مفید می‌باشند. (Lee, 2012) (Billinghurst, 2012) (Yuen, 2011)

استفاده از AR در آموزش سطوح بالا و دانشگاهی

یکی از مهم‌ترین کارهایی که در زمینه آموزش در سطوح بالای دانشگاهی صورت گرفته‌است، راه اندازی آزمایشگاه‌های راه دور مجازی با استفاده از تکنولوژی واقعیت افزوده می‌باشد. طی سالیان گذشته فعالیت‌های زیادی در زمینه آزمایشگاه‌های راه دور به صورت مجازی و الکترونیکی صورت گرفته‌است، که اغلب در رشته مهندسی برق و الکترونیک کاربرد داشته‌است، اما این روش‌ها علاوه بر مزایای زیاد، معایبی نیز به همراه دارند که از جمله آن‌ها اینکه در روش مجازی سازی، کاربران از آنجایی که به صورت واقعی با ابزارها و وسایل آزمایش در تعامل نمی‌باشند، در نتیجه نمی‌توانند تجربه کافی حاصل از آزمایش را بدست آورند. از طرفی این شیوه آموزشی در بسیاری از حوزه‌های آزمایشگاهی کارایی لازم را ندارد، به عنوان مثال در صورتی که آزمایشگاه شیمی به صورت مجازی و راه دور برگزار گردد، نتیجه بخش نخواهد بود.واقعیت افزوده

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *